28 juni 2010GeschiedenisDen BoschDe trots van Den Bosch: dat is de prachtige Sint Janskathedraal. Trots steekt hij boven het uitgaanslawaai van de Parade uit. Een tochtje naar boven is dé manier om te genieten van een adembenemend uitzicht. En is ook zeker niet verkeerd voor de beenspieren.

Iedereen die de beklimming aan durft, weet op de eerste verdieping al niet meer waar die aan is begonnen. Van alle kanten hoor je gezucht en gesteun. "Ook al ben je nog jong en fit, voor iedereen is deze beklimming een opgave", vertelt de al grijze gids, Wim Fernhout. "Maar goed voor de beenspieren is het zeker!" Gelukkig heeft de tocht verschillende fasen en hoeven we niet in één keer omhoog.
Brand
Op de plek waar nu de Sint Jan staat, stond vroeger een romaanse kerk. In de veertiende eeuw werd hier een kerk in gotische stijl overheen gebouwd. Op de eerste verdieping zijn nog de overblijfselen van de romaanse toren te zien. Dikke muren, kleine ramen en ronde hoeken. De kathedraal kent nog meer veranderingen. Naast de toren die we vandaag beklimmen, stond vroeger in het midden van de kerk nog een toren. Door een grote brand in 1584 liet deze helaas het leven. De Bossche toren die nog wel overeind staat is met haar 73 meter niet de hoogste toren van Nederland, maar wel één van de bekendste.
De romaanse tijd is hier nog goed te zien.
Chopin bespeelt de klokken.
Wat een prachtig uitzicht!Uitzicht
Een paar mensen luisteren gezapig naar het verhaal van de gids. Het verhaal is leuk, maar zij komen maar voor één ding: het uitzicht! Bij de laatste trap haakt het meisje met hoogtevrees toch af. "Ik heb er echt teveel last van", vertelt ze. Bovengekomen gaat het luik met de trap op slot en worden drie luiken naar buiten één voor één geopend. De zon schittert naar binnen. Even knipperen met de ogen en daarna valt de mond van verbazing open. "Kijk, daar zie je het begin van Tilburg", wijst Fernhout. "En daar zie je de masten van de brug bij Zaltbommel!". Één vrouw heeft oog voor heel andere dingen. "Een jacuzzi!". Heel hoog zijn we niet. De mensen beneden zijn nog geen mieren en alles is nog tot in detail te bekijken. De toren is nog dertig meter langer, maar daar kan de gewone mens niet komen. “Voor bijzondere gelegenheden kruipt iemand van de gemeente het trappetje op om een vlag te plaatsen”, vertelt Fernhout.
De beklimming van vandaag is een echte gelukstreffer. Door het heldere weer is het uitzicht eindeloos en kunnen we wel uren turen. Maar het gejoel van kinderen op schoolreisje klinkt al door de toren. We moeten opschieten, meer mensen willen het wonder dat Den Bosch heet bewonderen. Op naar een Bossche bol, dat hebben we wel verdiend!
Met dank aan Kringvrienden Den Bosch
Foto 1