De tentoonstelling onderzoekt verschillende gevallen van systeemafwijzing en uitval. In een verlaten tentoonstellingsomgeving, beschilderd in de kleurschalen van zonsopgang, ochtend, middag, schemering en nacht, zijn twee geluidswerken hoorbaar. Aan de ene kant is een audioscript toegankelijk via draadloze hoofdtelefoons; aan de andere kant vormt een muzieksoundtrack het ongevingsgeluid van de tentoonstelling. De tentoonstelling wordt beschouwd als een emotionele cartografie van afhaken of "dropping out".