In een oud, verlaten stationsgebouw woont Martinus. Als dertienjarig jongetje is hij er komen wonen. Martinus is nooit vertrokken, al beweert hij zelf van wel. 75 jaar later kijkt hij samen met zijn kleinzoon terug op zijn leven. Een lastige opgave, want Martinus neemt graag een loopje met de waarheid.

Samen zoeken zij naar wat er in de oorlog precies is gebeurd en wat Martinus al die jaren heeft weggestopt. Pijnlijke gebeurtenissen worden blootgelegd, mooie inzichten verworven. Angst voor het naderend einde brengt kleinzoon en grootvader dicht bij elkaar.