Tiengemeten: stille wildernis in de Randstad
Mix van natuur en cultuur op eiland in Haringvliet
13 augustus 2007Zuid-BeijerlandREPORTAGE - Als een vogel zo vrij, zo voelt een bezoeker zich op het Zuid-Hollandse eiland Tiengemeten. Het natuurgebied lokte ook de redactie van DagjeWeg.NL naar dit lustoord voor natuur- én cultuurliefhebbers. Een reportage.
Zo'n twintig mensen staan er te wachten bij veerpont Sint Antonius. Sommigen met een fiets, anderen met een verrekijker. Op naar Tiengemeten. Het vertrek van de boot, geverfd in de paars-gele kleuren van Natuurmonumenten, laat niet lang wachten. Spoedig kruipt er gitzwarte rook uit de schoorsteen van de pont. Als de besnorde veerman zijn vaartuig het Vuile Gat over loodst, lonkt het Zuid-Hollandse eiland in de verte. Nog geen kwartier later meert de boot op Tiengemeten aan. Het gevoel bekruipt de bezoeker op een onbewoond eiland aan te komen. Auto's, uitgezonderd bestemmingsverkeer, zijn verboden. Medewandelaars worden stipjes in de verte. Verder zijn er alleen jagende bruine kiekendieven, biddende torenvalken en voor de oplettende waarnemer enkele kleine zilverreigers te bespeuren.
Gerda Verburg
De in de folder beloofde visarend laat zich - ondanks het fraaie weer - helaas niet zien. Toch is er hoop, weet Eduard Reuvers, boswachter van Tiengemeten. “Misschien gaan visarenden hier, of in de omgeving van het eiland, wel broeden”, verklapt hij. “Regelmatig worden ze hier en in de omgeving gezien.” Reuvers kan het weten. Hij is al acht jaar boswachter op het eiland, gelegen ten zuiden van de Hoeksche Waard. Hij weet nog hoe het eiland eruitzag ten tijde van de akkerbouw. “Alleen maar akkers.” Toen Natuurmonumenten Tiengemeten in 1997 kocht, was er nog weinig natuur te vinden. De laatste boer vertrok in 2005. Na jaren graafwerk werd het natuurgebied in het voorjaarvan 2007 geopend door de kersverse landbouwminister Gerda Verburg.
Vliedberg
Ongeveer 700 hectare nieuwe natuur is nu beschikbaar voor de bezoeker. Over het eiland zijn drie wandelroutes uitgezet. Die voeren langs de gebieden Weemoed, Weeld en Wildernis. Vanaf de Vliedberg hebben bezoekers een fraai uitzicht over het natuurschoon. “Bijzonder aan Tiengemeten is dat het een eiland in ontwikkeling is”, legt Reuvers uit. “Ook is het een van de weinige natuurgebieden met een grote oppervlakte. Bovendien zie je hier geen mens. Als er in het weekend duizenden bezoekers komen, zie je die niet. Die 'lossen op' en verspreiden zich over heel het eiland.” De boswachter zegt dat iedereen op het eiland aan zijn trekken komt. Zeker in de toekomst, als het Rien Poortvliet Museum en de dependance van Streekmuseum Hoeksche Waard open gaan. Ze vormen volgens Reuvers een extra reden om te komen. “De cultuurliefhebber komt voor de musea en wandelt een rondje, de natuurliefhebber wandelt op het eiland en bezoekt en passent ook nog de musea.Wij bieden mensen een totaalpakket aan: voor elk wat wils.”
Muggen
Reuvers heeft gelijk. Tijdens de wandeling is er geen sterveling te bekennen. De stilte verkondigt haar boodschap. Alleen in de verte is menselijke activiteit zichtbaar. Zeilboten die voorbij varen en autoverkeer dat zich haast over de Haringvlietbrug. De enige wezens die om aandacht vragen zitten de wandelaar letterlijk en figuurlijk op de huid. Talloze muggen vormen een wolk vol gezoem: het enige nadeel van Tiengemeten.
Het is ongelooflijk maar waar. Niet iedereen is blij met de komst van de nieuwe natuur op Tiengemeten, stelt boswachter Reuvers. Hij ontmoet bezoekers van het eiland die de veranderingen op het eiland in het Haringvliet maar niets vinden. “Die mensen kijken alleen naar het economisch rendement. 'Natuur levert immers geen geld op.' Als er industrieterreinen, vliegvelden of havens gebouwd worden, hoor je ze niet. Ik vind het dan ook bijzonder vreemd dat het eiland bezoeken.” De boswachter betreurt die houding, hij noemt het 'jammer' dat mensen die mening hebben. Aan Natuurmonumenten de uitdaging hen ook te overtuigen: ook toerisme kan economisch én ecologisch rendabel zijn.
Ook Schotse Hooglanders zijn te vinden op Tiengemeten. Foto: Gerwin Geertse/Natuurmonumenten.
De wildernis van het Zuid-Hollandse eiland. Foto: Gerwin Geertse/Natuurmonumenten.
De natuur is de baas op Tiengemeten. Foto: Gerwin Geertse/Natuurmonumenten.
Rustende Schotse Hooglanders. Foto: Gerwin Geertse/Natuurmonumenten.
2 reacties:
..
Ik vind dat er aan het eiland Tiengemeten te veel gedaan is, het is veel te "gelikt" geworden. Vooral het verdwijnen van vrijwel alle bomen is erg betreurenswaardig. Vroeger kon je er onbegrens struinen, ook buitendijks, en kwam je op allerlei onverwachte, bijzondere plekken. Zo was er een schuilhut op het eiland waar je bij koud weer een vuur kon maken, het haardhout lag klaar. Nu is er heel veel prikkeldraad om grote delen waar je niet mag komen (toch gedaan), vooral bijna rechte paden (deels met asfalt) en aardig wat argwanend (wat doe jij hier...) kijkende nuttige runderen. Overal staan waarschuwingen voor deze dieren, dus je voelt je niet heel erg op je gemak als je er langs moet. Het is vast prachtig voor de vogels (en voor die runderen) en plantjes, maar niet meer voor de mensen.
S. Tuinman
..
In juli 2009 kwamen wij voor het eerst op het eiland Tiengemeten. We voelden meteen de rust die ervan uitging. Geen auto, geen brommer, geen voorbijgangers met een knallende radio. Aleen de wind, de zee, de vogels, koeien en paarden en wijzelf. Het was geweldig. We komen zeker terug.
door Gerda Roos | 2009-07-28 16:45:34Reageer ook!
Hotel Specials Zuid-Holland
Vakantiehuisje al geboekt?