Servaes Nelissen

Over een sterke moeder en een mantelzorgende zoon die het nooit goed genoeg kan doen.

Een man ruimt het overvolle huis van zijn moeder op. Ze kon nooit iets weggooien en verstopte geld op de raarste plekken. Als hij haar spullen en kleren door zijn handen laat gaan, komt zijn moeder als vanzelf weer tot leven. Omdat het moet, helpt hij haar nog een keer in haar lievelingsvestje.

Steeds lichter gaat over de verstikkende, dan weer lachwekkende verhouding tussen een man en zijn ruim honderdjarige moeder. Een vrouw die haar zoon in een wurggreep houdt, al was het maar door simpelweg niet dood te willen gaan. Over een sterke moeder en een mantelzorgende zoon die het nooit goed genoeg kan doen. Over de altijd aanwezige sluier van de oorlog en de joodse identiteit die er vanzelfsprekend is, maar die vooral niet benadrukt moet worden.

In de pers
‘Ontzettend knap, grappig en aandoenlijk portret van oude moeder en mantelzorgende zoon’ - Theaterkrant