Natuurverschijnselen zijn de kern van alle werken in de expositie. Verschillende kunstenaars laten je de wereld nét even anders zien. Het eerste kunstwerk zet meteen de rebelse toon van de tentoonstelling. In de video Nummer negen (The day I didn’t turn with the world) van Guido van der Werve zien we precies dat: iemand die het draaien van de aarde trotseert. De kunstenaar filmde zichzelf terwijl hij vierentwintig uur op de Noordpool staat, exact op het punt waar onze planeet draait. De expositie vraagt je om, net als Guido, eens een andere positie in te nemen. Bekijk de komende kunstwerken met een frisse blik en ontdek de verschillende natuurfenomenen door de ogen van de kunstenaars. Door anders te kijken, ontdek je misschien wel hele nieuwe dingen.

Kom maar op met die natuurfenomenen! Kunstenaar Lachlan Turczan laat een dansend wateroppervlak op een bijzondere manier zien in zijn werk Wavering. Elke lichte trilling die een golfje veroorzaakt in de schaal met water, wordt geprojecteerd met een felle laser op de muur erachter. Er ontstaat een hypnotiserend patroon dat constant verandert. De blauwe lijn verandert na heftige kronkels terug naar een volmaakte cirkel.

Of wat dacht je van de Telepresent Wind van David Bowen? Zijn installatie bestaat uit Schiedamse grassprietjes die met snoertjes en sensoren zijn verbonden. Ze wuiven langzaam heen en weer, maar niet op de wind in het gebouw! In Davids eigen tuin in Minnesota wordt de wind live gemeten en die gegevens worden doorgestuurd naar het kunstwerk. De grashalmen deinen daardoor op de wind uit de Verenigde Staten. Het ziet er bizar uit, je zou zweren dat het waait in de Monopole.

Veel kunstwerken zijn een combinatie van natuur en techniek, zoals Wavering en Telepresent Wind. Dankzij de technologische snufjes zien we een hele andere kant van de natuurverschijnselen. In plaats van dat natuur en technologie tegenover elkaar gezet worden, gaan ze in deze kunst juist hand in hand.

Terwijl we ons verwonderen over de aparte maar interessante werken, begint er boven ons hoofd wat te bewegen. Over de lengte van de zaal is het installatiekunstwerk Unusual Weather Phenomena geplaatst. Het is een groot doek dat door kabels op en neer golft. De metalen knopjes aan het einde van de kabels maken een zacht tikgeluid; het zijn net regendruppels! Het doek beweegt op basis van een algoritme. Steeds heftiger gaat het op en neer. Dan beginnen ook de lichten te flitsen. Kunstenaar Boris Acket, die dus ook de tentoonstelling samenstelde, creëert hier een soort abstracte storm. Het heeft iets magisch. De ‘storm’ gaat ook weer liggen, het doek is weer kalm.

Over liggen gesproken, bekijk deze installatie vooral vanuit een andere hoek: ga er even bij liggen. Vanaf de vloer ziet het er weer anders uit!

Eigenlijk doen de foto’s geen recht aan de kunstwerken in het echt. De installaties, sculpturen en video’s betoveren je terwijl je ervoor staat. Bovendien staan de werken ook in verband met elkaar. Met veel zorg zijn ze geselecteerd en op een specifieke plaats gezet. Zo zie je vanaf de eerste verdieping tegelijkertijd het wuivende gras van David, de storm van Boris en Sunbeam, Captured. Deze laatstgenoemde installatie bestaat uit een laagje water en een spiegel, waardoor het licht op een bijzondere manier wordt gevangen. Letterlijk het zonnetje in huis. De drie werken samen creëren eigenlijk een nieuw kunstwerk: er ontstaat een landschap in de Monopole. Zo ontdekken we niet alleen de indrukwekkende kunstwerken, maar ook de bijzondere ruimte en hoe de werken elkaar versterken.

Kom zelf kijken naar deze en alle andere kunstwerken in de tentoonstelling. En wie weet wordt jij er, net als wij, wel even stil van.