Als liefhebster van oude motoren heb ik mijn plekje in het MEC gevonden. Toen ik hier voor het eerst binnen stapte, viel me meteen de prettige, gemoedelijke en gezellige sfeer op. Geen motoren achter ijzeren hekken, maar gewoon aanraakbaar. Een oergezellige, nostalgisch ingerichte kantine met spelletjes voor de kleintjes en een bar voor de groten. En niet te vergeten: de vriendelijke en behulpzame medewerkers.
Als liefhebster van de natuur kom ik hier ook aan mijn trekken: er is een imker en korfvlechter, Rob Triest, aan het MEC verbonden. Die geeft niet alleen demonstraties korfvlechten, hij verteld ook vol passie over alles, wat met bijen te maken heeft, en kan je zelfs meenemen op Bijensafari in de naast het MEC gelegen Wadi. Ook is een Oeverzwaluwwand gebouwd, waar deze vlugge vogels over het water heen en weer scheren om insekten te vangen.
Inmiddels heb ik ook als vrijwilligster mijn plekje bij het MEC gevonden. Het is tekenend voor de sfeer, dat ik me meteen opgenomen voelde in de vrijwilligersgroep.
Verwacht geen "opgeprikt" museum. Maar ga lekker dwalen en geniet van alles, wat je tegenkomt: oude motoren, nostalgische huishoudelijke artikelen, antieke computers, smalspoorlocomotieven, en zelfs een collectie kinderwagens. Laat je verrassen, en als je iets niet weet, vraag het gerust aan een van de in stemmig donkerrood gehulde vrijwilligers.
Vandaar de tien: ik vind het een top-museum, en geniet elke keer , dat ik er kom.
