Van Baerle Trio met Schumann, MacMillan en Brahms

Met een zeldzaam homogene klank behoort het Van Baerle Trio tot de absolute top van de pianotrio’s. In dit programma ontmoeten de brede lyriek en monumentale spanningsboog van Brahms de speelse, raadselachtige miniaturen van James MacMillan, en komen ook Schumanns Vader-Jacob-wijsjes aan bod. Kamermuziek vol contrast en verbeelding.

Van Baerle Trio

‘Weinig pianotrio’s kennen zo’n homogeen karakter, dat reikt van aandrift tot klank’, schreef de Volkskrant eens over het Van Baerle Trio. In 2004 tijdens hun studie aan het Conservatorium van Amsterdam leerden pianist Hannes Minnaar, violist Maria Milstein en cellist Gideon den Herder elkaar kennen. De rest is geschiedenis, het drietal behoort tot de absolute top van de pianotrio’s. Voor het naar de Van Baerlestraat vernoemde trio voelt Het Concertgebouw als haar muzikale thuis, en vanavond laat het drietal horen hoe dat klinkt.

MacMillan en Brahms

In Brahms’ monumentale Eerste pianotrio zijn brede, lyrische thema’s te horen, terwijl de compositorische controle van begin tot eind onwrikbaar blijft. Tussen Brahms en Schumann, deze twee romantische zwaargewichten, knipoogt James MacMillan naar het publiek: muziek hoeft niet altijd tonaal of emotioneel te zijn. Zijn veertien speelse en mysterieuze miniaturen zijn grillige karakterportretjes van een minuut of minder.

Componisten: - 6_studien_in_kanonischer_Form,_op._56_(arr._T._Kirchner), Schumann - Fourteen_Little_Pictures, MacMillan - Pianotrio_nr._1_in_B,_op._8, Brahms, https://d35w1qwxagl33g.cloudfront.net/common/nla508530501.mp3