Olli Mustonen en leden van Amsterdam Sinfonietta in Elgars Pianokwintet

Grandioze kamermuziek, in onversneden laatromantisch idioom: Elgars Pianokwintet. Vier leden van Amsterdam Sinfonietta en pianist Olli Mustonen kiezen voor dit stuk, dat geen ‘Rule Britannia’-muziek is, maar eerder een pot sterke Earl Grey op een sombere ochtend. Van Mustonen zelf klinkt zijn eigen Pianokwintet. U gaat iets meemaken: Mustonens manier van muziek maken is uiterst sprankelend en een belevenis om naar te kijken.

Amsterdam Sinfonietta en Olli Mustonen

De musici van Amsterdam Sinfonietta onderhouden een warme band met Het Concertgebouw, de zalen kennen ze op hun duimpje. Eerder vulde het strijkorkest een Spotlight-reeks in. Nu speelt een select groepje uit het ensemble in de Kleine Zaal met de eigenzinnige pianist en componist Olli Mustonen. De vijf kiezen daarvoor een origineel programma: van Mustonen zelf spelen ze zijn Pianokwintet, daarnaast dat van Elgar. Mustonens manier van muziek maken is onorthodox, uiterst sprankelend en een belevenis om naar te kijken.

Elgars Pianokwintet

Het Pianokwintet van Elgar is geen ‘Rule Britannia’-muziek, maar eerder een pot sterke Earl Grey op een sombere ochtend. De Eerste Wereldoorlog woekerde voort in 1917 en Elgars vrouw Alice had een slechte gezondheid. In deze sfeer liet Elgar zich inspireren door spookachtige legendes die zich afspeelden in de bossen rond zijn huis in Sussex. ‘Spooky material’, noemde hij zijn kwintet in een brief aan Ernest Newman, aan wie het stuk werd opgedragen – en dat hoor je. Alleen in het slotdeel verdwijnt de mist en komt een zwak zonnetje door.

Componisten: - Pianokwintet, Mustonen - Pianokwintet_in_a,_op._84, Elgar