Being Human

Being Human

Veel kunstenaars hebben een muze. Voor de Amerikaan William Wegman (1943) vervullen de Weimarse staande honden die bij hem thuis leven deze rol. De inspiratie begint in 1970 wanneer de Weimaraner met de naam Man Ray, genoemd naar Wegmans favoriete kunstenaar, uit zichzelf voor Wegmans camera gaat zitten. In plaats van zijn trouwe metgezel naar zijn mand te sturen, besluit Wegman gebruik te maken van het moment. William Wegman was op dat moment al een bekende beeldend kunstenaar, maar het zijn de talloze haast menselijke portretten van zijn immer groeiende roedel Weimaraners die hem wereldwijde faam opleverden. Fotomuseum Den Haag maakt in samenwerking met gerenommeerde gast-curator William A. Ewing en de Foundation for the Exhibition of Photography (FEP) een grote tentoonstelling die maar liefst vier decennia aan samenwerking met zijn Weimaraners Man Ray, Fay Wray, Candy en hun afstammelingen beslaat.

Hoewel de Weimaraners het centrum van Wegmans universum vormen, verraden de decors, kostuums en rekwisieten ook een fascinatie voor de kunstgeschiedenis. Hij refereert aan stromingen als kubisme, colourfield painting, abstract expressionisme, constructivisme en conceptuele kunst. Ook weerklinken typische fotografiegenres, zoals landschap-, naakt-, portret-, reportage- en modefotografie in Wegmans foto’s. Maar deze referenties vormen niet het centrale thema in het werk van William Wegman. Hij toont ons via de honden zijn visie op de mensheid. We worden geconfronteerd met onszelf; we zien archetypes als de huisvrouw, de advocaat, de priester en zelfs de hondenuitlater. Sommigen poseren trots en vol zelfvertrouwen, anderen tonen twijfel of kwetsbaarheid. De honden houden ons een spiegel voor en tonen wat ons mens maakt.

Being Human

Leuke foto beschikbaar? Stuur er eentje op naar redactie@dagjeweg.nl.